دکتر عبدالرضا نوروزی دبیر علمی نخستین همایش تغذیه بالینی، درباره تأثیر این تشکل بر بهبود خدمات درمانی به خبرنگار ما گفت: از آنجا که دولت به عنوان نهادی اجرایی به دنبال سیاستهای واگذاری امور به نهادهای تخصصی و تشکلهای مردم نهاد است، بر اساس برنامهها و دستورالعملهای تخصصی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بیشتر کارها از طریق پژوهشهای انجام شده از سوی تشکلها و انجمنهای علمی انجام میشود.
هدف ما نیز به عنوان یک انجمن تخصصی علمی این است که دستورالعملهای علمی را تهیه کرده و در اختیار دولت و دیگر نهادهای سیاستگذار همانند مجلس و بیمه سلامت بگذاریم.
نیمی از ایرانیها چاقند
وی همچنین در جمع خبرنگاران گفت: یکی از اهداف راهاندازی این انجمن، تعامل و ارتباط با سازمانها و انجمنهای بینالمللی مرتبط است. ایران به لحاظ تغذیه بالینی و بیمارستانی از دیگر کشورها عقبتر است، بنابراین برای رسیدن به جایگاه مطلوب، درصدد بهرهگیری از تجربیات این انجمنها هستیم.
وی در ارتباط با چاقی در ایران نیز تصریح کرد: چاقی در ایران با افزایش روزافزون مواجه است و در حال حاضر 45 درصد جمعیت ایران به بیماری چاقی مبتلا هستند. نوروزی با اشاره به اینکه هماکنون 75 درصد جمعیت آمریکا، 67 درصد جمعیت اروپا به ویژه انگلیس، 70 درصد جمعیت مالزی و 90 درصد جمعیت کویت دچار چاقی هستند؛ گفت: وضعیت چاقی در بزرگسالان ایران بهتر بوده و متأسفانه 30 درصد جمعیت کودکان کشور مبتلا به چاقی هستند.
وی با بیان اینکه کودکان چاق به عبارتی بزرگسالان چاق آینده هستند و بحران چاقی تهدیدکننده سلامت بشر است افزود: بحران چاقی در 15 سال آینده ایران را تهدید میکند. نوروزی کمتحرکی، استفاده از غذاهای آماده و فستفودها و... را به عنوان عوامل اصلی ایجاد چاقی میان افراد اعلام کرد و گفت: چاقی منشأ بسیاری از بیماریهای دیابت، سرطانهای روده بزرگ و سینه، بیماریهای قلبی و عروقی، کبد چرب، نازایی و... است.
کاهش 15درصدی مرگ و میر بیماران
در ادامه این نشست پروفسور سوترز رئیس بخش جراحی بیمارستان مساتر هلند، گفت: فعالیت در حوزه تغذیه بالینی در سال 1970 در اروپا آغاز شد. آن زمان به همراه دو تن دیگر از کارشناسان انگلیسی و سوئدی دریافتیم، در پی روند درمان بیمارانی که جراحی میشوند، با وجود مساعد بودن نتیجه جراحیها، بخشی از بیماران فوت میکنند.
بدینترتیب مسأله سوء تغذیه بالینی مطرح شد. از این رو برای بیمارانی که به دلیل جراحی و در طی روند درمان قادر به دستیابی به تغذیه مناسب نبودند، از راههای خاص همانند تغذیه وریدی استفاده شد. به این ترتیب اگر به طور مثال 50 درصد بیماران پیش از این روش و به دنبال عمل جراحی فوت میشدند، با این شیوه میزان مرگ و میر به کمتر از 15 درصد رسید.
وی در ادامه اضافه کرد: برخلاف جامعه که باچاقی روبروست، در بیمارستانها سوءتغذیه داریم که این به کشور خاصی هم مربوط نمیشود، زیرا بین 30 تا 50 درصد سوءتغذیه در بیمارستانها به نوع بیماری مربوط میشود. این مشکل نیاز به برنامه ریزی خاصی دارد.
35 سال است با دوچرخه به دانشگاه میروم
پروفسور سوترز با اشاره به وجود مشکلات در ارتباط با حمایتهای بیمهای در این زمینه گفت: برنامههای حمایتی تغذیهای در کشور هلند سی سال پیش برای اجرا با مشکلاتی مواجه بود، اما امروزه حمایتهای تغذیه بالینی در بیمارستانها خوشبختانه زیر پوشش است. همچنین توصیه میکنیم که مؤسسههای بیمهای کشور ایران نیز در این زمینه اقدام کنند و نظام سلامت این کشور برای دستیابی به حمایتهای بیمهای بیشتر کار کنند.
وی تأکید کرد: چاقی در کشور هلند با توجه به تراکم بالای جمعیت نسبت به دیگر کشورهای اروپایی کمتر مشاهده میشود، زیرا در این کشور، مردم از دوچرخه برای حمل و نقل استفاده میکنند، به طوری که حتی افراد متمول و دارای دو یا سه خودرو نیز از دوچرخه استفاده میکنند. خود من نیز سی و پنج سال است با دوچرخه به دانشگاه میروم.
بیمهها آستین بالا بزنند
در حاشیه برگزاری این نشست خبری، گفت وگویی با متخصصان و تولید کنندگان داروهای مکمل انجام دادیم. «پیوند رباطی» یکی از این تولیدکنندگان با اشاره به ضعف سیستم بیمهای گفت: بیمه به هیچ عنوان داروهای تغذیهای را زیر پوشش قرار نمیدهد. بیش از دو سال است که ما پیگیر این مسأله بودهایم، اما نتیجه چندانی حاصل نشد. البته حدود پنج سال از فعالیت ما در این حوزه میگذرد.
حمایتهایی از تولید این گونه محصولات دیده نمیشد و حتی بیمارستانها سعی داشتند از طریق گاواژ آشپزخانهای، برنامههای تغذیه حمایتی خود را اجرا کنند و کمتر به مصرف دارو- غذاها رغبت نشان میدادند. اما از یک سال پیش که دفتر تغذیه بالینی در وزارت بهداشت راهاندازی شد، وزارتخانه بر استفاده از فرمولهای آماده در بیمارستان تأکید کرده و این امر باعث توجه بیشتر مراکز درمانی به استفاده از فرمولهای آماده شده است.
وی ادامه داد: اگر به بهبودی سریع بیماران در بخش مراقبتهای ویژه توجه داریم، باید برای این افراد بیش از 25 هزار تومان صرف تغذیه بالینی شود، اما بیشتر بیماران توان مالی اندکی دارند و برخی بیمارستانها نسبت به مصرف این دارو- غذاها رغبتی ندارند.
شرایط بومی و نیازهای تغذیهای
این کارشناس ارشد تغذیه با اشاره به گرایش مراکز درمانی به تولیدات داخلی اضافه کرد: بیمارستانهای دولتی به مصرف داروهای تغذیهای و مکمل داخلی توجه بیشتری دارند، اما بیمارستانهای خصوصی که سالها از محصولات وارداتی استفاده میکردند، نسبت به تولیدات داخلی با تردید نگاه میکنند.
این در حالی است که محصولات داخلی علاوه بر قیمت مناسب آن، از نظر کیفیت نیز از محصولات وارداتی پایینتر نیستند و این را صاحبنظران حوزه تغذیه و سلامت تأیید میکنند. حال آنکه محصولات خارجی که وارد میشود، بخشی از افزایش هزینههایشان مربوط به بسته بندی و احتساب هزینههای تولید و عرضه آن به دلار و یورو است.
«پروانه جهانی» دیگر فعال این حوزه هم گفت: بیش از پنج سال است فعالیت خود را آغاز کردهایم اما حمایتهای چندانی ندیدهایم. چنان که برای تهیه مواد اولیه با چالشهایی روبه روهستیم. گاه از طریق شخصی این مواد را وارد میکنیم.
حمایتهای بیمهای نیز وجود ندارد. این در حالی است که هزینه تولید محصولات ما نسبت به نمونههای مشابه با همان کیفیت کمتر است. چنان که یک محلول تغذیهای که در شیشه 250 سی سی به قیمت حدود پنج هزار تومان دراختیار داروخانه قرار میگیرد نمونه مشابه آن با قیمتی بیش از چهار و پنج برابر عرضه میشود.
اهمیت تغذیه بالینی کودکان
دکتر «مجید سزاوار» فلوشیب مراقبتهای ویژه کودکان نیز درباره تغذیه بالینی اطفال میگوید: در بیمارستانهایی که در بخشهای مراقبت ویژه کودکان تحت مداوا قرار میگیرند و در این زمان قادر به تغذیه از شیر مادر یا هر شیوه تغذیهای دیگر نیستند، از سیستم حمایتی تغذیهای بالینی استفاده میشود.
اما از آنجا که اطفال در سن رشد هستند و نیازهای تغذیهای متفاوت و فراتر از بالغین دارند، همچنین نسبت به بزرگسالان زودتر به عوارض سوءتغذیه واکنش نشان میدهند؛ ارایه خدمات تغذیه حمایتی را به صورت زودهنگام میطلبند. وی ادامه داد: گرچه مشکلاتی در زمینه حمایتهای بیمهای از این گونه دارو –غذاها وجود داشت، اما درحال حاضر با اجرای نظام نوین سلامت، بیشتر این داروها زیر پوشش بیمه قرارگرفته و بیمهها مکلفند در صورت نیاز این داروها را زیر پوشش قرار دهند.
همچنین در سالهای اخیر، هم به لحاظ کیفیت داروهای تولید داخل و هم تنوع این محصولات، رشد چشمگیری را میبینیم.
این متخصص اطفال تأکید کرد: تولید این گونه محصولات در داخل میتواند با سهولت بیشتری خواستههای ما را برطرف کند، زیرا ممکن است متناسب با شرایط بومی، نیازهای متفاوتی در تغذیه کودکان داشته باشیم. به هرحال این محصولات با هزینه و مشکلات کمتری همانند دشواریهای قانونی و گمرکی در اختیار مراکز درمانی قرار میگیرد.



نظر شما